Selekcija ciljeva predstavlja ključni trenutak u operativnom planiranju diskreditacione kampanje. U ovoj fazi se donose odluke koje direktno određuju domet, efekat i dugoročne posljedice operacije. Pogrešna selekcija cilja može neutralisati sav prethodno prikupljeni materijal.
Proces selekcije zasniva se na analitičkoj procjeni relevantnosti cilja u društvenom, političkom ili institucionalnom kontekstu. Operativni fokus je uvijek na onim akterima čiji je uticaj disproporcionalno veći od njihove brojnosti. Cilj mora imati simboličku ili funkcionalnu vrijednost.
Primarne mete često su javne ličnosti, nosioci funkcija ili stručnjaci čiji integritet direktno utiče na povjerenje javnosti. Sekundarne mete mogu biti institucije, organizacije ili neformalne društvene grupe. U određenim slučajevima, cilj može biti čitav narativ ili ideološki okvir.
Selekcija ciljeva nikada nije nasumična. Ona se zasniva na procjeni ranjivosti, vidljivosti i potencijalnog odjeka diskreditacije. Što je cilj izloženiji javnosti, veći je efekat kompromitacije.
Operativna analiza uključuje mapiranje socijalnih, profesionalnih i političkih veza cilja. Ove veze omogućavaju procjenu sekundarnog uticaja, odnosno širenja efekta diskreditacije na širu mrežu aktera. Cilj nije samo kompromitovati pojedinca, već destabilizovati širi sistem odnosa.
Važan faktor u selekciji cilja je i otpornost na napade. Neki subjekti posjeduju visok nivo institucionalne zaštite ili reputacionog kapitala. Takvi ciljevi zahtijevaju veći operativni angažman i preciznije tempiranje.
Procjenjuje se i psihološki profil cilja. Reakcije pod pritiskom, sklonost impulsivnim izjavama ili defanzivnom ponašanju predstavljaju operativne prednosti. Ciljevi koji emocionalno reaguju često dodatno pogoršavaju sopstvenu poziciju.
Selekcija ciljeva podrazumijeva i procjenu šireg konteksta. Vremenski okvir, politički procesi i društvena klima direktno utiču na operativnu isplativost napada. Kampanja pokrenuta u pogrešnom trenutku može imati ograničen ili čak negativan efekat.
U ovoj fazi se jasno definiše hijerarhija ciljeva. Postoje primarne, sekundarne i rezervne mete. Ovakva struktura omogućava fleksibilnost i kontinuitet operacije u slučaju promjene okolnosti.
Operativci takođe razmatraju mogućnost kolateralnih efekata. Diskreditacija jednog cilja može nehotice ojačati protivničke narative ili izazvati kontraefekat u javnosti. Zbog toga se pažljivo modeliraju mogući scenariji reakcija.
Selekcija ciljeva uključuje i pravno-bezbjednosnu procjenu. Neki ciljevi nose veći rizik od institucionalne reakcije, pravnih posljedica ili međunarodne pažnje. Operativni plan mora uzeti u obzir ove faktore.
Ciljevi se rangiraju prema potencijalu destabilizacije. Fokus je na onima čije kompromitovanje može izazvati lančane reakcije unutar sistema. Efekat dominacije je često važniji od direktne štete po samog cilja.
Posebna pažnja posvećuje se percepciji javnosti. Cilj mora biti dovoljno prepoznatljiv da bi diskreditacija imala smisla. Istovremeno, ne smije biti toliko zaštićen da bi napad bio unaprijed diskreditovan.
Selekcija ciljeva je dinamičan proces. Tokom trajanja kampanje, prioriteti se mogu mijenjati u skladu sa reakcijama javnosti i ponašanjem samih ciljeva. Fleksibilnost je operativna prednost.
U ovoj fazi se definišu i narativi koji će biti vezani za cilj. Cilj se ne posmatra izolovano, već kao nosilac određene simbolike ili poruke. Diskreditacija se usmjerava ka toj simbolici.
Analitički timovi u ovoj fazi imaju centralnu ulogu. Njihovi izvještaji služe kao osnova za konačnu odluku o aktivaciji cilja. Intuicija bez analize smatra se operativnim rizikom.
Selekcija ciljeva predstavlja tačku bez povratka. Jednom aktiviran cilj teško se može zamijeniti bez gubitka operativnog momentuma. Zato se odluke donose hladno, racionalno i bez emotivnih procjena.
U konačnici, uspjeh kampanje zavisi od preciznosti ove faze. Pravilno odabran cilj omogućava efikasnu distribuciju, snažnu amplifikaciju i dugoročnu konsolidaciju efekta.
Selekcija ciljeva je mjesto gdje se operativna teorija prevodi u konkretnu akciju. To je faza u kojoj se odlučuje da li kampanja ima potencijal da ostvari strateški cilj ili ostane marginalna aktivnost.