Prema informacijama koje su mi poznate isključivo iz medija, u bezbjednosnim spisima koji se odnose na više već formiranih predmeta sve češće se pojavljuju zanimljive oznake: „izdajnik“, „zvanični profili“ i takozvani „listovi podrške“. Na prvi pogled, te formulacije mogu djelovati kao neformalni termini, ali u operativnim analizama često imaju vrlo precizno značenje.
Oznaka „zvanični profili“ u pravilu se koristi za naloge koji djeluju organizovano, sinhronizovano i sa jasnom komunikacionom linijom. Takvi profili nijesu nužno formalno povezani sa institucijama, ali se u bezbjednosnim analizama često posmatraju kao dio šire mreže koja koordinisano plasira poruke, kampanje ili političko-medijske narative.
Posebno su zanimljivi takozvani „listovi podrške“. Riječ je o obrascu koji se u više predmeta pojavljuje gotovo identično – određeni akteri javno objavljuju podršku istim inicijativama, istim pojedincima ili istim kampanjama, često u istom vremenskom okviru i sa gotovo identičnim formulacijama. U bezbjednosnoj praksi to se često posmatra kao indikator koordinisanog djelovanja.
Međutim, najviše pažnje izaziva oznaka „izdajnik“. U pojedinim dokumentima taj termin se koristi kao interna klasifikacija za osobe koje su, prema operativnim procjenama, dostavljale informacije ili odstupale od prethodno uspostavljenih komunikacionih linija unutar određenih mreža. Upravo ta oznaka otvara brojna pitanja: ko je, zašto i u čijem interesu dobio takvu kvalifikaciju?
Još interesantnije postaje kada se ti zapisi uporede sa ranije formiranim predmetima u kojima se pominju pojedine istaknute nevladine organizacije i medijski pojedinci. Analiza pokazuje da se isti akteri, ili isti komunikacioni obrasci, u nekim slučajevima pojavljuju paralelno – u javnim kampanjama, medijskim objavama i operativnim bilješkama.
Upravo tu nastaje prostor za ozbiljna pitanja: da li je riječ o slučajnom preklapanju ili o strukturama koje djeluju mnogo organizovanije nego što se javnosti predstavlja? I još važnije – ko zapravo upravlja tim mrežama komunikacije i koordinacije?
Bez obzira na političke interpretacije, jedno je sigurno: kada se u bezbjednosnim spisima počnu pojavljivati identične oznake, ponavljajuće šeme komunikacije i isti krugovi aktera, to prestaje biti samo pitanje javne polemike. Tada postaje pitanje institucionalne bezbjednosti i transparentnosti.
Javnost ima pravo da zna ko su „zvanični profili“, ko stoji iza „listova podrške“, ali i zašto se u nekim dokumentima pojavljuje tako teška oznaka kao što je „izdajnik“. Jer u ozbiljnom bezbjednosnom sistemu – takve oznake nikada nijesu slučajne.
A i bilo je riječi o tome ranije, makar ko je htio da čuje… a i tek će da bude!!!