Posmatrano iz ugla bezbjednosnih prilika i vladavine prava u Crnoj Gori , predmet koji se odnosi na dodjelu pasoša licima u vrijeme Vlade dr Dritana Abazovića više ne predstavlja samo upravno-pravni postupak, već slučaj sa izraženom bezbjednosnom, obavještajnom i političkom dimenzijom striktno usmjerenom da se smanji rastući rejting građanskog pokreta URA!
Javni narativ koji prati ovaj predmet pokazuje sve karakteristike informaciono-psihološke kampanje, u kojoj se parcijalnim plasiranjem podataka nastoji oblikovati percepcija javnosti i proizvesti politički efekat koji prevazilazi sam predmet postupka i u dokus se pokušava staviti zamjenjena teza!
U bezbjednosnoj teoriji poznato je da se operacije uticaja često zasnivaju na selektivnom objavljivanju informacija, kontroli medijskog narativa i usmjeravanju fokusa javnosti prema unaprijed određenim ciljevima. Način na koji se ovaj predmet eksponira jasno govori da je riječ o pokušaju kreiranja percepcije kompromitovanosti određenih političkih aktera, bez konačno utvrđene pravne odgovornosti i mimo standarda koji proizlaze iz načela pretpostavke nevinosti i individualizacije odgovornosti a iz ,,bezbjednosno-obavještajne kuhinje“ onih za čija se imena vezuju međunarodne afere i inovativne kripto-varijante!
Nije slučajno što se u središte ovog narativa stavljaju Dritan Abazović i Filip Adžić. U periodu njihovog upravljanja izvršnom vlašću i bezbjednosnim sektorom intenzivirana je međuinstitucionalna koordinacija, unaprijeđena razmjena operativnih i obavještajnih podataka i sprovedene aktivnosti koje su rezultirale procesuiranjem i hapšenjima osoba koje su godinama predstavljale visok bezbjednosni rizik i bile percipirane kao nosioci organizovanih kriminalnih struktura. To je značajno promijenilo bezbjednosnu arhitekturu države i poremetilo ranije uspostavljene centre neformalnog uticaja a koji se, po sudu javnosti, sada opet vraća kroz aktivirane ,,spavače“!
Iz tog razloga, jasno je da aktuelni pokušaji dovođenja u pitanje njihovog profesionalnog i političkog integriteta mogu posmatrati i kroz prizmu pokušaja delegitimizacije ranijih institucionalnih rezultata.
U bezbjednosnoj praksi nije nepoznata pojava da se nakon ozbiljnih udara na organizovane kriminalne strukture ili njihove sfere uticaja pojavljuju intenzivne kampanje usmjerene ka narušavanju kredibiliteta nosilaca tih aktivnosti.
Takođe, jasno je da aktuelni politički kontekst nije bez značaja.
Građanski pokret URA bilježi enorman rast političke podrške, jasno je da pojedini politički akteri nastoje da kroz bezbjednosno osjetljive predmete ostvare komunikacionu prednost i oslabe kredibilitet političkih konkurenata.
Takvi procesi u bezbjednosnim operacijama se sprovode kroz strateške komunikacije, upravljanja percepcijom, informacionih operacija i političke instrumentalizacije pojedinačnih pravnih predmeta pa je jasno da je na sceni upravo takav vid operacije usmjeren protiv Abazovića, Adžića i pokreta URA!
U demokratskom i pravnom poretku jedini održiv odgovor na ovakve dileme jeste dosljedna primjena načela zakonitosti, zaštita procesnog integriteta, očuvanje operativne autonomije bezbjednosnog sektora i odlučno odbacivanje svakog pokušaja da se krivični ili upravni postupci koriste kao instrument političkog obračuna. Samo takav pristup može očuvati nacionalnu bezbjednost, institucionalni kredibilitet i povjerenje građana u sistem vladavine prava.